Brexit: VK trekt zich terug uit de London Fisheries Convention

10 juli 2017Brexit

Het Verenigd Koninkrijk (VK) trekt zich terug uit London Fisheries Convention (LFC) uit 1964. Dit kondigde de Britse milieuminister Michael Gove aan op zondag 2 juli 2017. Bij plaatsvinden van de Brexit, had het verdrag weer kunnen gaan gelden.

Het Europees visserijbeleid

De regels over visserij in de EU zijn vastgelegd in het Gemeenschappelijk Visserij Beleid (GVB). Hierin is vastgelegd dat vissers van de lidstaten gelijke toegang hebben tot elkaars wateren. De hoeveelheid vis die daar gevangen mag worden wordt gecontroleerd door middel van visquota. Vanwege de opschortende werking van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie (EU) is het LFC momenteel niet van toepassing. Het GVB komt te vervallen op het moment dat het VK uit de EU treedt. Het is nog onduidelijk wat voor afspraken er post-Brexit zullen worden gemaakt tussen het VK en de EU ten aanzien van visserij. Wanneer er geen nadere afspraken worden gemaakt dan zou het bestaande LFC verdrag mogelijk van toepassing zijn.

London Fisheries Convention

De LFC is een verdrag uit 1964 tussen het VK en enkele andere EU-lidstaten, waaronder Nederland. Door dit verdrag krijgen vissers van deze verdragspartijen het recht om tussen zes en twaalf zeemijl voor de Britse kust te vissen. Deze Conventie heeft een opzegtermijn van twee jaar. Hiermee loopt de terugtrekking van het VK uit dit verdrag ongeveer gelijk met de verwachte datum van uittreding van het VK uit de EU.

Gevolgen opzegging Conventie en Brexit

Het LFC heeft alleen betrekking op de visserij binnen de twaalf mijlszone van het VK. Hier vissen relatief weinig Nederlandse vissers. Van veel grotere impact zullen de uiteindelijke visserijafspraken over de exclusieve economische zone (EEZ) van het VK zijn.

UNCLOS

In het geval dat de verdergaande regels uit het GVB niet meer van toepassing zijn, geldt altijd nog het verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS). Hierin wordt gesteld dat een kuststaat het recht heeft om de visserij te reguleren in haar EEZ. Echter, op het moment dat een kuststaat niet de capaciteit heeft om de toegestane hoeveelheid vis te vangen, dan mogen andere landen de resterende hoeveelheid vangen. Dit houdt in dat het VK zelf kan bepalen hoeveel en door wie er gevist wordt in de Britse EEZ.

Mogelijke gevolgen voor Nederlandse vissers

Deze ontwikkelingen kunnen mogelijk gevolgen hebben voor de Nederlandse vissers. 46% van de Nederlandse visvangst vindt namelijk plaats in de EEZ van het VK. De Nederlandse vissers geven dan ook aan in een gemeenschappelijk position paper dat toegang voor Europese vissers tot de Britse EEZ na uittreding van het VK uit de EU gehandhaafd zou moeten worden.

Bronnen:

Britse spierballen over visserij voorbode Brexit, NRC

Door:

Jos Pees, Europa decentraal

Meer informatie:

Themapagina Brexit, Europa decentraal
Maritiem en visserijbeleid, Europa decentraal
Position paper: Nederlandse visserijsector bij de Brexit-onderhandelingen, RVZ, VisNed, Nederlandse Vissersbond
Brexit: fisheries, House of Lords of the United Kingdom
London Fisheries Convention, CIESIN
VN-zeerecht verdrag (UNCLOS), EUR-lex