Vanaf 1 januari 2026 zijn lidstaten verplicht om verleende de-minimissteun in een centraal register op nationaal of EU-niveau te registreren. Nederland maakt gebruik van het centrale EU-register, het eAidRegister (hierna: eAir).
Lees meer
Decentrale overheden moeten bij samenwerkingsconstructies gewoon aanbesteden wanneer niet aan de strikte voorwaarden van een van de uitzonderingsmogelijkheden in het kader van publiek-publieke samenwerking wordt voldaan. Dit wordt door het Europese Hof bevestigt in de zaak Piepenbrock.
In deze zaak besloot het Hof dat als meerdere overheidsinstanties als aanbestedende dienst samen een entiteit oprichten voor het verrichten van hun openbare dienstverleningstaak, of wanneer een overheidsinstantie een deelneming verwerft in een dergelijke entiteit, is voldaan de voorwaarde: deze autoriteiten oefenen gezamenlijk toezicht uit op de entiteit zoals op hun eigen diensten.
Het Gerecht heeft een goedkeuringsbeschikking van de Europese Commissie voor het financieren van openbare ziekenhuizen in Brussel vernietigd. De Commissie had nader onderzoek moeten doen naar het overcompenseren van de ziekenhuizen voor hun DAEB taak.
Een staalfabriek in Italië verkreeg in 2011 een vergunning voor het uitstoten van een aantal chemische stoffen. Na toekenning van de uitstootvergunning werd er enkele malen een hoge uitstoot gemeten door verontruste omwonenden. Wat betekent voor de emissievergunning?
In een in april 2024 gewezen zaak geeft het Hof een verduidelijking van de reikwijdte van de toepassing van het voorzorgsbeginsel bij de toelating van gewasbeschermingsmiddelen in een lidstaat.
De AVG zorgt ervoor dat persoonsgegevens op een verantwoorde manier worden verwerkt. Maar wat als een derde inbreuk maakt op deze gegevens en ze daardoor onrechtmatig verwerkt? Is de verwerkingsverantwoordelijke dan verantwoordelijk voor een schadevergoeding?
Kan een decentrale overheid de exploitatie door derden van een databank, die is samengesteld op basis van een wettelijke taak, verbieden?
In de zaak BALTIJAS STARPTAUTISKĀ AKADĒMIJA beantwoordt het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ) prejudiciële vragen van twee Letse rechtscolleges over het begrip ‘organisatie voor onderzoek en kennisverspreiding’ in de zin van artikel 2, punt 83 van de Algemene Groepsvrijstellingsverordening van de Europese Commissie (AGVV). Centraal staat de vraag in hoeverre instellingen voor hoger onderwijs die economische en niet-economische activiteiten uitoefenen als zodanig kunnen worden gekwalificeerd.
Op grond van artikel 21, lid 1 VWEU heeft iedere burger van de Europese Unie het recht vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven. In richtlijn 2004/38/EG zijn de voorwaarden uitgewerkt voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten door burgers van de Unie. Artikel 4, lid 3 van de richtlijn bepaalt dat lidstaten verplicht zijn om hun burgers overeenkomstig hun wetgeving een identiteitskaart of een paspoort te verstrekken waarin hun nationaliteit is vermeld. De grondrechten van de Europese burger, waaronder het recht op vrij verkeer en vrij verblijf, zijn expliciet vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
Een werknemer heeft een arbeidscontract voor bepaalde tijd. Nog tijdens de looptijd van de overeenkomst zegt de werkgever het contract eenzijdig op en doet dat zonder opgave van redenen. Mag dat? Het hof gaat daar in deze zaak op in en stelt dat het belangrijk is dat werknemers, ook bij tijdelijke contracten, op de hoogte zijn van de redenen voor hun ontslag, zodat zij kunnen beoordelen of het ontslag rechtmatig is en eventueel juridische stappen kunnen ondernemen. Het niet verstrekken van deze informatie kan leiden tot benadeling van werknemers met tijdelijke contracten en kan in strijd zijn met het recht op bescherming tegen kennelijk onredelijk ontslag zoals vastgelegd in het EU-Handvest van de grondrechten.
Volgens de AVG zijn gegevensverwerkers verplicht om een eerste kopie van verwerkte persoonsgegevens te verschaffen als daarom wordt gevraagd. Maar moet dit kosteloos gebeuren? En wat als het nationale recht anders bepaalt? Het Hof van Justitie gaat hier in deze zaak op in.
Richtlijn 2016/680 verzekert de legitieme verwerking van persoonsgegevens bij juridische onderzoeken en strafrechtelijke vervolging. Vanwege de gevoelige aard van deze gegevens, kunnen betrokkenen hun recht van inzake en recht om in beroep te gaan tegen de verwerking niet direct uitoefenen naar de verwerker. In plaats daarvan, gaat dit via een toezichthouder. Maar maakt de toezichthouder een juridisch bindend besluit als deze de rechten van een betrokkene uitoefent? En heeft de betrokkene de mogelijkheid om in beroep te gaan tegen dit besluit? Onder meer deze vragen worden behandeld in deze zaak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.